İçeriğe geç

Sarı Kazaklı Çocuğun Yeni Okulundaki İlk Günü

✍️ Pedagog Duygu Elmalı 📅 28 Ekim 2026 ⏱️ 5 dk okuma 🌟 Yeni arkadaş edinmek

Sarı Kazağın Sırrı ve Yeni Oyun
Arkadaşlarınla paylaş: WhatsApp Facebook E-posta
Yazı boyutu:
👶 7-8 yaş⏱️ 5 dk okuma🌱 Eğitici Masal🌟 Yeni arkadaş edinmek🎈 Etkinliğe git

Güneş ışıkları okulun büyük cam pencerelerinden içeri süzülürken, tahtanın köşesindeki tebeşir tozu hafifçe havada uçuşuyordu. Sınıfın kapısı yavaşça açıldı ve içeri yeni bir öğrenci girdi. Adı Deniz’di. Üzerinde yeni, sarı bir kazak vardı ve sırtındaki mavi çanta sanki omuzlarına biraz ağır geliyordu. Öğretmen, sınıfın ortasında durdu ve güler yüzüyle seslendi: “Çocuklar, bugün aramıza yeni bir arkadaş katıldı, adı Deniz. Ona sınıfımızı tanıtalım.”

Deniz, utangaç adımlarla boş kalan son sıraya doğru yürüdü. Sıraya otururken ellerini ceplerine soktu ve pencereden dışarıdaki oyun parkına baktı. Teneffüs zili çaldığında ise herkes ikişer ikişer dışarı koşarken, Deniz yerinde kıpırdamadan oturdu. Kalabalık gürültü okul bahçesini doldururken, o sadece tahtadaki silinmemiş bir rakam çizgisini inceledi. Koridordan gelen ayak sesleri, uzaklardan duyulan gülüşmeler ve kapı önündeki koşuşturmaca, ona buranın ne kadar büyük ve yabancı olduğunu hatırlatıyordu. İçindeki o minik sıkıntı, kazağının kollarını çekiştirmesine sebep oluyordu. Uzun koridorun sessizliği ile bahçenin neşeli uğultusu arasında kalmıştı. Her geçen dakika, sıranın tahtası biraz daha soğuyor gibi geliyordu ona.

Ece ile Ömer, cam kenarında oturan yeni arkadaşlarını fark ediyor.
Ece ile Ömer, cam kenarında oturan yeni arkadaşlarını fark ediyor.

Ece ile Ömer, bahçedeki büyük armut ağacının altında durmuş, ceplerindeki renkli bilyeleri sayıyorlardı. Ece, kafasını kaldırıp okul binasının camına baktığında, içeride tek başına oturan sarı kazaklı çocuğu fark etti. Dirseğiyle Ömer’in koluna dokundu ve pencereyi işaret etti. “Bak Ömer,” dedi fısıltıyla, “Deniz içeride yalnız oturuyor. Biz ilk geldiğimizde ne kadar korkmuştuk, hatırlıyor musun?” Ömer gözlüklerini parmağıyla yukarı iterken başını salladı. “Evet, parkın kurallarını kimse bize anlatmamıştı. Bahçede kaybolmuş gibi hissetmiştim.”

Ece, elindeki ahşap topaçla oynarken birden durdu. “Onu oyunumuza çağırmalıyız ama nasıl? Belki de toplu oyunlardan hoşlanmıyordur.” Ömer, çantasından çıkardığı çizgili defteri ve kalemleri gösterdi. “Resim çizmeyi seviyor olabilir. Bahçenin en güzel köşesi burası, belki buraya gelmek ister ama çekiniyordur.” İki arkadaş kısa bir süre birbirlerine baktılar. Deniz’in yalnızlığına sessizce üzülmek yerine, harekete geçmeye karar verdiler. Belki de küçük bir merhabanın her şeyi değiştirebileceğini biliyorlardı.

Ömer, elindeki defteri sıkıca kavrayıp sınıfa doğru yürümeye başladı. Ece de hemen arkasından adımlarını hızlandırdı. Sınıfın kapısı hafifçe gıcırdadı. Deniz, bu gıcırtı üzerine başını kaldırdı ve kapıda duran iki kişiyi gördü. Gözlerinde hafif bir şaşkınlık belirdi. Ömer, sınıfın ortasına kadar yürüyüp gülümsedi. “Selam Deniz. Ben Ömer, bu da Ece. Bahçede harika bir yer keşfettik ama üç kişi olmamız gerekiyor.” Deniz, şaşkınlıkla kazağının kolunu çekiştirdi. “Ben… ben daha yeni geldim, kuralları pek bilmiyorum,” diye mırıldandı ince bir sesle.

Ece hemen atıldı: “Hiç sorun değil, kuralları birlikte öğreniriz zaten.” Dedikten sonra cebinden çıkardığı renkli topaçları masaya bıraktı. “Önce topaçları döndürmede kim daha iyi, ona bakıyoruz.” Deniz, masanın üzerindeki parlak renkli ahşap oyuncaklara baktı. İçindeki o soğuk ve yalnızlık hissi, yerini yavaşça merak duygusuna bıraktı. Ayağa kalktı, mavi çantasını sırtından çıkarıp sandalyeye astı. “Topaç çevirmeyi çok severim,” dedi, sesindeki utangaçlık yerini neşeli bir tona bırakırken.

Üçü birlikte sınıftan çıkıp bahçedeki ağacın altına doğru yürümeye başladılar. Ömer, en iyi çizdiği kâğıt uçakları nasıl katladığını anlatırken, Ece de yeni arkadaşına bahçenin en rüzgârlı köşesini gösteriyordu. Rüzgâr saçlarını savururken, Deniz derin bir nefes aldı. Artık okulun koridorları ona yabancı gelmiyordu. Bahçedeki sesler, şimdi birlikte oynayacakları oyunun neşeli bir müziği gibi kulağına geliyordu. Yerdeki kuru yapraklar ayaklarının altında hışırdarken, adımları da bu neşeli sese ayak uyduruyordu.

Bahçedeki diğer çocuklar da yavaşça onların yanına yaklaşmaya başladı. Kimi ip atlıyor, kimi kum havuzunda kaleler inşa ediyordu. Deniz, Ece’nin uzattığı kırmızı topacı avucunda tarttı. Topaç, tahta zeminde dönerken rengârenk daireler çiziyordu. Ömer, cebinden çıkardığı tebeşirle yere kocaman bir oyun alanı çizdi. Hep birlikte ağacın gölgesine oturup oyun kurallarını yeniden yazmaya başladılar. Yeni bir arkadaş edinmenin, aslında sarı bir kazak giymekten ya da yeni bir sınıfa girmekten çok daha fazlası olduğunu, o renkli topacın dönüşünde buldular. Gökyüzündeki beyaz bulutlar yavaşça geçerken, okul bahçesindeki bu yeni dostluk da gün boyu sürdü gitti.

✦Son✦

🎈 Etkinlik

Anne-baba notu

Bu masal çocuğunuzun yeni ortamlarda yabancılık çeken akranlarını fark etmesini ve onlara empatiyle yaklaşmasını destekler. Etkinliği yaparken çocuğunuzun kendi deneyimlerini yargılamadan dinleyin, meraklı sorularla onun duygularını keşfetmesine alan açın.

💬 Sohbet Zamanı

🔎 Hatırlayalım

1. Deniz okula ilk geldiğinde üzerinde ne vardı ve nerede oturuyordu?

Anne-baba ipucu

Cevap eksik kalırsa “Sınıfta başka kimler vardı?” diyerek hatırlamasına destek olun.

💛 Hissedelim

2. Deniz teneffüste pencereden dışarı bakarken sence içinde nasıl bir his vardı?

Anne-baba ipucu

Çocuğunuzun söylediği duyguyu aynalayıp “Sen de daha önce böyle hissetmiş miydin?” diye sorun.

🤔 Düşünelim

3. Ece ile Ömer, Deniz’in yalnız oturduğunu görünce neden hemen gidip onunla konuşmaya karar verdiler?

Anne-baba ipucu

Çocuğunuzun iki arkadaşın yerine kendini koyarak düşünmesini sağlayın.

🌈 Hayal edelim

4. Sen Ömer ve Ece’nin yerinde olsaydın, Deniz’i oyuna dahil etmek için ona başka ne teklif ederdin?

Anne-baba ipucu

“Çok güzel bir fikir!” diyerek onun farklı çözüm önerilerini cesaretlendirin.

🏡 Hayatımıza bağlayalım

5. Daha önce senin de tıpkı Deniz gibi yeni bir yere girdiğinde çekindiğin veya kalbinin hızlı attığı bir an oldu mu?

Anne-baba ipucu

Çocuğunuz anlatırken sabırla dinleyin ve acele etmeden göz teması kurun.

✨ Birlikte Yapalım: Bahçede Esen Rüzgâr Oyunu

⏱️ 10-15 dakika

🧺 Malzemeler

  • Malzeme gerekmez

👣 Nasıl yapılır?

  1. Ebeveyn ve çocuk, odanın içinde Deniz’in sınıfta tek başına oturduğu sessiz anı canlandırır.
  2. Ardından Ece ve Ömer olup birbirlerine neşeyle yaklaşarak bahçedeki armut ağacının altına doğru yürürler.
  3. Çocuk, masaldaki gibi hayali renkli bir topacı avucunda tartıp yere bıraktığını beden hareketleriyle gösterir.
  4. Birlikte odanın içinde yeni bir oyun alanı hayal edip kurallarını gülümseyerek baştan yazarlar.

🌱 Neyi geliştiriyoruz? Çocuk, empati kurma ve sosyal ortamlarda yapıcı adımlar atma becerisini bedensel hareketlerle deneyimler.

🎲 Mini Oyun: Sarı Kazak ve Topaç Takibi

Ebeveyn “Sarı kazak giydim” der ve giyinme hareketi yapar, çocuk hemen “Topaç çevirdim” diye karşılık verir ve topaç çeviriyor gibi yapar. İki tur boyunca bu cümleleri sırayla ve gülerek en hızlı şekilde tekrarlamaya çalışırlar. (Evde topaç varsa kullanabilirsiniz)

⭐ Bu haftanın aile görevi

Bu hafta okulda ya da parkta tek başına oynayan bir akranını fark edip ona yumuşak bir sesle gülümse ve adını sor.

🌙 Uyumadan önce sorusu

Bugün senin etrafında yalnız ya da biraz çekingen hissettiğini fark ettiğin biri oldu mu?

Bir yorum bırak

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

🌈 Bunları da Çok Seveceksin