İçeriğe geç

Üç Kardeş ve Kayıp Kaynak

✍️ Masalcı Dede 📅 10 Ekim 2026 ⏱️ 7 dk okuma 🌟 İş birliği

Üç Kardeş ve Kayıp Kaynak
Arkadaşlarınla paylaş: WhatsApp Facebook E-posta
Yazı boyutu:
👶 7-8 yaş⏱️ 7 dk okuma📜 Klasik Masal🌟 İş birliği🎈 Etkinliğe git

Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, dağların eteğinde kurulmuş tahta kapılı evleri, taş sokaklarıyla şirin bir köy varmış. Bu köyün ortasında, ulu bir çınar ağacının gölgesinde öyle tatlı, öyle bol su akıtan bir çeşme var idi ki yaz kış demez pırıl pırıl sular fışkırtırdı. Köyün insanları, evcil hayvanlar, serçeler, hatta dağdan inen yabani keçiler bile bu sudan içer, neşeyle serinlerdi. Köyün çocukları her ikindi vakti bu çeşmenin etrafında toplanır, suyun şırıltısıyla birlikte oyunlar oynarlardı. Lakin günlerin birinde, güneş gökyüzünde her zamankinden çok daha güçlü parıldadığı günlerde o gürül gürül akıp giden çeşmeden geriye yalnızca tek tük düşen damlalar kalmış. Şıp, şıp, şıp… Başka da ses çıkmamış.

Çeşmenin kuruduğunu ilk fark edenler Ali, Ayşe ve Can kardeşler olmuş. Ali, ailenin en büyük abisi olarak hemen kaşlarını çatmış, kalın sesiyle, “Eyvah!” demiş, “Bu iş buralara kadar gelip dayandıysa köyde su kalmadı demektir.” Ayşe, gökyüzüne bakıp iç çekmiş, “Kuşlar nereden su içecek şimdi, nane yaprakları bile kurumaya başladı,” diye üzülmüş. Can ise hemen boş kovasını kapmış, heyecanla zıplayarak, “O halde durmak yok!” demiş. “Atalarımız akşam sofra başında anlatırdı, bu ulu dağın ardında gizli bir kaynak varmış. Gidip onu bulacağız, köyümüzü yeniden suya kavuşturacağız.”

Ali ile Ayşe kardeşlerinin bu aceleci haline gülmüşler ama hak da vermişler. Ali, uzun boyunun verdiği cesaretle tahta değneğini eline almış; Ayşe, keskin gözleriyle çevreyi kolaçan etmek için en öne düşmüş; Can ise neşeli ıslıklarıyla yolculuğu şenlendirmiş. Üçü de birbirinden farklı huylara sahipmiş; Ali biraz düşünceli ve temkinliymiş, Ayşe her şeyi inceleyen meraklı bir kızmış, Can ise ele avuca sığmaz, kıpır kıpır bir oğlanmış. Ama konu köyün susuz kalması olunca üçü de tek yürek olmuşlar.

Yola koyulmuşlar koyulmasına ama dağın yolları sandıklarından da dikmiş. Patika kıvrıla kıvrıla göğe doğru tırmanırken, kayalar yol ilerledikçe daha da sarp bir hal almış. Ayşe, önde yürürken birden durmuş ve kayanın üzerindeki garip oymaları fark etmiş. “Durun bakalım,” demiş, parmağıyla taşı takip ederek, “burada eski bir işaret var.” Kayalara kazınmış çizgiler bir bilmece gibiymiş: “Üç adım ileri, bir adım geri; toprağa kulak ver, duyarsın yer altı sularını.”

Ali, değneğini yere vura vura düşünmüş. “Demek ki sadece düz gitmek yetmez, bazen durmayı da bilmek lâzım.” Can ise hemen zıplayıp üç adım atmış, ardından bir adım geri gelip toprağa kulağını dayamış. “Dinleyin!” diye fısıldamış, gözleri parlayarak, “Derinden derine bir uğultu geliyor sanki.” Gerçekten de toprağın altından hafif bir tıkırtı, incecik bir su şırıltısı duyulur gibiymiş. Kaynağın yakınlarda olduğunu anlamışlar ama önlerinde devasa kayalarla kapanmış gizli bir geçit durmaktaymış.

Kaya o kadar büyükmüş ki ne etrafından dolaşmak mümkünmüş ne de üzerinden aşmak. Ali, kas gücüyle kayayı itmeye çalışmış ama kaya kımıldamamış bile. “Yalnız başıma gücüm yetmiyor,” demiş soluk soluğa, alnındaki teri silerek. Ayşe, kayanın üzerindeki ince çatlağı fark edip, “Ali abi, tek başına itme; Can, sen de gel omuz ver, ben de bu taraftan kaldırayım,” demiş. Üçü birden aynı anda yüklenmişler. Ali en alttan omuz vermiş, Can ortadan itmiş, Ayşe ise çatlağa kalın bir dal yerleştirip kaldıraç yapmış. “Bir, iki, üç, ha gayret!” diye bağırmışlar ve gıcırtıyla açılan kaya gizli yolu gözler önüne sermiş.

Geçitten geçtiklerinde karşılarına ak sakallı, yaşlı bir çoban çıkmış. Çoban elindeki uzun değneğine dayanmış, sevgi dolu gözlerle onlara bakıyormuş. “Aferin size çocuklar,” demiş, yumuşak ve neşeli sesiyle. “Dağın kalbine giden yolu yalnız başınıza bulamazdınız ama birlikte olunca en sert kayayı bile yendiniz. Kaynak şuracıkta, o ulu kayanın arkasında parlıyor.” Çoban gülümsemiş, hafif bir rüzgâr esmiş ve ardından birden bire gözden kaybolmuş.

Üç kardeş dağın eteklerinde macera dolu yola çıkıyor.
Üç kardeş dağın eteklerinde macera dolu yola çıkıyor.

Kardeşler son tepeyi de tırmandıklarında karşılarında gördükleri manzara karşısında adeta büyülenmişler. Güneş ışığı, yer altından fışkıran berrak suyu gökkuşağı renginde pırıl pırıl parlatıyormuş. Su, o kadar tatlı ve serin akıyormuş ki, bütün yorgunluklarını silip süpürmüş. Can hemen heybesinden çıkardığı testiyi doldurmuş, Ayşe etraftaki mis kokulu nane yapraklarından suya katmış, Ali ise suyun köyün yoluna akması için küçük bir taş arkı örmeye başlamış.

Suyu köyün çeşmesine ulaştırmanın sevinciyle köye döndüklerinde, ulu çınarın altındaki eski çeşme yine o neşeli şırıltısıyla akmaya başlamış. Kuşlar dallara konmuş, köy halkı testilerini kapıp koşmuş. Ali, Ayşe ve Can ise çeşmenin kenarına oturup ayaklarını serin suya salmışlar ve birbirlerine bakıp gülümsemişler. Çünkü anlamışlar ki en zor yol bile birlikte yüründüğünde, en büyük susuzluk bile yardımlaşınca giderilirmiş.

✦Son✦

🎈 Etkinlik

Anne-baba notu

Bu masal, çocukların tek başına çözemeyeceği durumlarla karşılaştığında güç birliği yapmasının ve farklı becerileri birleştirmenin gücünü gösterir. Etkinliği tam bir oyun neşesiyle, yönlendirmeden ve merakla uygulayın.

💬 Sohbet Zamanı

🔎 Hatırlayalım

1. Ali, Ayşe ve Can kardeşler dağ yolunda karşılaştıkları devasa kayayı aşmak için tam olarak ne yaptılar?

Anne-baba ipucu

Cevap ne olursa olsun “Başka nasıl yardım etmiş olabilirler?” deyin.

💛 Hissedelim

2. Can gizli geçidin önünde toprağa kulağını dayayıp o ince su uğultusunu duyduğunda sence kalbinden ne geçmiştir?

Anne-baba ipucu

Çocuğun duyguyu bedeniyle (gözleri parlamak, heyecanlanmak) ifade etmesine alan tanıyın.

🤔 Düşünelim

3. Ali, Ayşe ve Can aynı anda yüklenmeseydi sence o büyük kaya yerinden oynar mıydı, neden?

Anne-baba ipucu

“Çünkü…” diyerek çocuğun kendi neden-sonuç bağını kurmasını bekleyin.

🌈 Hayal edelim

4. Bu masaldaki dördüncü kardeş sen olsaydın, Ali’nin değneği, Ayşe’nin keskin gözleri veya Can’ın hızlı adımları yanında hangi becerini gruba katardın?

Anne-baba ipucu

Çocuğun kendi güçlü yönlerini keşfetmesi için hayal gücünü destekleyin.

🏡 Hayatımıza bağlayalım

5. Sen de gerçek hayatta tek başına yapamadığın ama bir arkadaşınla ya da ailemizden biriyle birlikte başardığın bir şeyi hatırlıyor musun?

Anne-baba ipucu

Anlatırken heyecanlanması için sakin ve sabırlı bir dinleme duruşu sergileyin.

✨ Birlikte Yapalım: Kayayı Açan Üçlü Adım

⏱️ 15 dakika

🧺 Malzemeler

  • Malzeme gerekmez

👣 Nasıl yapılır?

  1. Salonun ortasında hayali devasa bir kaya olduğunu hayal edin; Ali, Ayşe ve Can’ın yerine geçmek için roller paylaşın.
  2. Önce çocuk “Can” rolünü seçsin; siz ise kayayı ittiremeyen “Ali” olun, çocuk da omuz verme hareketini göstersin.
  3. Birlikte “Bir, iki, üç, ha gayret!” diyerek aynı anda hayali kayayı itme hareketi yapın.
  4. Rolleri değiştirin; bu kez çocuk “Ali” veya “Ayşe” olsun, siz onun yönlendirmesiyle uyum içinde çalışın.
  5. Kayanın açıldığını hayal edip serin suyu köyün çeşmesine ulaştırma hareketini (ark örme ve testi doldurma) hareketlerle canlandırın.

🌱 Neyi geliştiriyoruz? Ortak bir amaca ulaşmak için farklı becerileri birleştirme ve rol değiştirerek empati kurma becerisi gelişir.

🎲 Mini Oyun: Üç Adım İleri Su Sesi

Gözlerinizi kapatın; biri “Üç adım ileri, bir adım geri!” komutu versin. Herkes sırayla bu kurala göre adım atsın ve en sonunda toprağa kulak verip en güzel su sesini (şırıl, şırıl, şırıl) en sessiz şekilde taklit etsin.

⭐ Bu haftanın aile görevi

Evde ağır ya da zor bir iş (örneğin büyük bir kutuyu taşımak veya odayı toplamak) çıktığında birbirinize “Hadi, güçlerimizi birleştirelim” diyerek yardım edin.

🌙 Uyumadan önce sorusu

En son hangi işte bir başkasıyla güç birliği yaparken kendini takımın bir parçası gibi hissettin?

Bir yorum bırak

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

🌈 Bunları da Çok Seveceksin